Onze eerlijke en uitgebreide reviews van de nieuwste games en hardware.
7 artikelen gevonden
Vijfenvijftig uur gespeeld. Tachtig keer gestorven bij één baas (ik telde het niet bij maar het voelde zo). Tweemaal de game uitgespeeld met verschillende stijlen. Nioh 3 is keihard, diep en prachtig gebouwd. De nieuwe co-op voor drie spelers maakt het alleen maar gevaarlijker voor je sociale leven.
Dragon Quest VII was in 2000 al een anomalie: een RPG van 100+ uur die je moest verdienen. Reimagined maakt het toegankelijker zonder de ziel te verliezen. Maar sommige dierbare dingen zijn anders dan ze waren. En dat doet toch een beetje pijn.
Acht jaar wachten. Ontelbare memes. Het langstlopende "wanneer?" in gaming-geschiedenis. En dan dit. Team Cherry heeft iets gemaakt dat de verwachtingen overtreft op manieren die ik niet had zien aankomen. Dit is het beste platformgame van het decennium.
Na het succes van Battlefield 6 lag de lat hoog voor Activision. Black Ops 7 levert een degelijke campagne maar de multiplayer is formulaïsch en de Warzone-integratie voelt als een afterthought. Speel de campagne. Sla de rest over.
Ik had weinig verwachting van Arc Raiders. Een extraction-shooter van de studio achter The Finals, niet bepaald een genre waar ik direct enthousiast van word. En toen speelde ik het dertig uur lang zonder het door te hebben. Hoe doet een spel dat?
Na Battlefield 2042 had ik weinig verwachting. Dat is mijn probleem, niet dat van DICE. Want Battlefield 6 is precies wat de franchise en het genre nodig had: grootschalig, destructief en voor het eerst in jaren écht goed. 8.5 en met volle overtuiging.
Little Nightmares is een serie gebouwd op eenzaamheid. Het toevoegen van een tweede speler klonk als een recept voor ramp. Het is het tegenovergestelde geworden. Supermassive Games heeft iets bijzonders bereikt: co-op horror die de horror versterkt in plaats van ondermijnt.