Hollow Knight: Silksong review: 7 miljoen mensen kochten het blind. Ze kregen gelijk.
Acht jaar wachten. Ontelbare memes. Het langstlopende "wanneer?" in gaming-geschiedenis. En dan dit. Team Cherry heeft iets gemaakt dat de verwachtingen overtreft op manieren die ik niet had zien aankomen. Dit is het beste platformgame van het decennium.
Er zijn games die je met hoge verwachtingen speelt. En dan zijn er games waarbij de verwachtingen zo absurd hoog zijn opgeblazen dat geen realistisch eindproduct ze kan waarmaken. Hollow Knight: Silksong hoorde thuis in die tweede categorie.
En toch. Team Cherry heeft het gedaan.
Hornet voelt meteen als een nieuw spel
De Knight uit het origineel is stil, traag en gewichtig. Hornet is het tegenovergestelde: snel, acrobatisch, agressief. Haar naaldaanvallen zijn preciezer, haar movekit is rijker en de besturing reageert zo direct dat je de eerste minuten even moet wennen aan hoeveel sneller alles gaat.
Vijf minuten spelen en je weet het: dit is geen DLC. Dit is een nieuw spel.
Pharloom, de wereld waar Hornet gevangengezet wordt, is een nieuwe realisatie van de Team Cherry-filosofie. Betekenisvolle stilte. Visueel verteld verhaal. Lore in lagen die je uren kunt ontcijferen als je wilt maar die het spel niet opdringt. Elk NPC heeft een verhaal. Elke kamer heeft een geschiedenis. Pharloom voelt groter dan Hallownest maar toch intiem dankzij Hornets uitgesproken persoonlijkheid.
De moeilijkheidsgraad
Team Cherry is milder geworden voor beginners in de vroege game. Meer checkpoints, subtielere tutorials. Maar wie dacht dat dit een toegeeflijker spel is geworden: de baasgevechten in de tweede helft zijn sommige van de moeilijkste in het genre.
De eindbaas, die ik hier niet spoiler, is een spektakel van game design op zijn allerhoogste niveau. Ik ben er vier keer op gestorven voor ik begreep wat er van me werd gevraagd. En die vierde keer, toen ik het eindelijk snapte, voelde als een persoonlijke overwinning die ik al lang niet meer zo intens had ervaren.
Christopher Larkin's soundtrack
Het originele Hollow Knight had al een legendarische soundtrack. Silksong is beter. De thema's zijn complexer gecomponeerd, de orkestrale momenten zijn groter en op twee punten in het spel letterlijk bewogen. Luister naar de eindcredits en je begrijpt waarom gamemuziek ook echte muziek is.
Score: 10/10
Het was het wachten waard. Alle acht jaar.
Deel dit artikel
